Centrum Usług Społecznych w Tarnowie

Cyberbezpieczeństwo, to proces, którego celem jest zabezpieczenie danych, systemów wewnętrznych oraz smartfonów, tabletów i laptopów przed cyberatakami. Prawidłowa dbałość o ten aspekt to wyzwanie organizacyjne, przed jakim staje w obliczu postępującej cyfryzacji każdy podmiot w tym Jednostki Samorządu Terytorialnego.

Cyberbezpieczeństwo to również odporność systemów informacyjnych na działania naruszające poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych lub związanych z nimi usług oferowanych przez te systemy. Wszelkie zdarzenia mające lub mogące mieć niekorzystny wpływ na cyberbezpieczeństwo nazywane są zagrożeniami lub incydentami. To działania niezbędne do ochrony systemów informacyjnych, użytkowników takich systemów oraz innych osób przed cyberzagrożeniami.

Najpopularniejsze zagrożenia w cyberprzestrzeni:

• ataki z użyciem szkodliwego oprogramowania (malware, wirusy, robaki, itp.);
• kradzieże tożsamości;
• kradzieże (wyłudzenia), modyfikacje bądź niszczenie danych;
• blokowanie dostępu do usług;
• spam (niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne);
• ataki socjotechniczne (np. phishing, czyli wyłudzanie poufnych informacji przez podszywanie się pod godną zaufania osobę lub instytucję).

Sposoby zabezpieczenia się przed zagrożeniami:

stosować zasadę ograniczonego zaufania do: odbieranych wiadomości e-mail, sms, stron internetowych nakłaniających do podania danych osobowych, osób podających się za przedstawicieli firm, instytucji, które żądają podania danych autoryzacyjnych lub nakłaniają do instalowania aplikacji zdalnego dostępu;
nie ujawnianie danych osobowych, w tym danych autoryzacyjnych dopóki nie zostanie zweryfikowane czy rozmowa jest prowadzona z osobą uprawnioną do przetwarzania rządanych danych;
instalowanie aplikacji tylko ze znanych i zaufanych źródeł;
nie otwierać wiadomości e-mail i nie korzystanie z linków przesłanych od nadawców, których nie są nam znani;
każdy e-mail można bardzo łatwo sfałszować, to, że w polu nadawca jest znany adres wcale nie oznacza, że ten nadawca go wysłał;
porównanie w źródle wiadomości adresu konta e-mail nadawcy z adresem w polu „From” oraz „Reply to” – różne adresy w tych polach mogą wskazywać na próbę oszustwa;
szyfrowanie danych poufnych wysyłanych pocztą elektroniczną. Hasło do odszyfrowania najlepiej wysłać inną drogą (np. sms’em);
bezpieczeństwo wiadomości tekstowych (SMS) – sprawdzanie adresów url, z którego domyślnie dany podmiot/instytucja wysyła do sms-y, cyberprzestępca może podszyć się pod dowolną tożsamość (odpowiednio definiując numer lub nazwę), otrzymując sms, w którym cyberprzestępca podszywa się pod numer zapisany w książce adresowej, telefon zidentyfikuje jako zaufanego nadawcę wiadomości sms;
jeśli na podejrzanej stronie podano swoje dane do logowania lub jeżeli włamano się na konto e-mail – jak najszybciej zmienić hasło;
ochrona komputera, urządzenia mobilnego programem antywirusowym zabezpieczającym przed zagrożeniami typu: wirusy, robaki, trojany, niebezpieczne aplikacje (typu ransomware, adware, keylogger, spyware, dialer), phishing, narzędziami hakerskimi, backdoorami, rootkitami, bootkitami i exploitami;
bieżąca aktualizacja systemu operacyjnego, aplikacji użytkowych, programów antywirusowych. Brak aktualizacji zwiększa podatność na cyberzagrożenia. Hakerzy, którzy znają słabości systemu/aplikacji, mają otwartą furtkę do korzystania z luk w oprogramowaniu;
logowanie do e-usług publicznych, bankowości elektronicznej bez aktualnego (wspieranego przez producenta) systemu operacyjnego to duże ryzyko;
korzystanie z różnych haseł do różnych usług elektronicznych;
tam, gdzie to możliwe (konta społecznościowe, konto email, usługi e-administracji, usługi finansowe) zastosowanie dwuetapowego (2FA) uwierzytelniania za pomocą np. sms, pin, aplikacji generującej jednorazowe kody autoryzujące, tokenów, klucza fizycznego;
regularna zmiana hasła;
nie udostępnianie nikomu swoich haseł;
wykonywanie kopii bezpieczeństwa;
skanowanie podłączanych urządzeń zewnętrznych;
unikanie korzystania z otwartych (publicznych) sieci Wi-Fi;
podawanie poufnych danych tylko na stronach internetowych posiadających ważny certyfikat SSL. Protokół SSL to standard szyfrowania (zabezpieczania) przesyłanych danych pomiędzy przeglądarką a serwerem;
żaden bank czy Urząd nie wysyła e-maili do swoich klientów/interesantów z prośbą o podanie hasła lub loginu, w celu ich weryfikacji.